Persistente context en Claude Projects

Herken je dit. Je opent een AI-chat, je legt voor de vijfde keer die week uit wie je doelgroep is, welke toon je gebruikt, en wat je precies bedoelt. Je krijgt een goed antwoord, sluit het venster, en de volgende dag begin je weer helemaal vanaf nul. Alle context die je had opgebouwd, is weg. In Module 1 hoorde je al dat AI alleen zo goed is als de briefing die je geeft.

Het probleem is dat de meeste mensen die briefing elke keer opnieuw moeten schrijven, in plaats van hem één keer goed neer te zetten. Daar gaat deze video over: hoe je een briefing vastlegt zodat je hem nooit meer hoeft te herhalen. Er zijn een paar manieren om dat te doen, en ze werken allemaal op hetzelfde principe. De handigste is een Project-functie, die zowel Claude als andere AI-tools aanbieden. Je legt instructies, voorbeelden en achtergrondinformatie één keer vast, en elk nieuw gesprek binnen dat Project start automatisch met die context erbij.

Maar het kan ook simpeler, zonder die functie. Je houdt zelf een los bestand bij met een korte samenvatting, wie de doelgroep is, welke toon je gebruikt, wat eerder goed werkte, en je plakt dat bestand aan het begin van elk nieuw gesprek erbij. Net iets handmatiger, maar precies hetzelfde idee: de briefing staat al klaar, in plaats van dat jij hem opnieuw moet uittypen. Denk aan een paar voorbeelden.

Vastgelegde context voor het schrijven van social content voor een specifiek bedrijf, met de merkstem en een paar voorbeeldposts erin. Vastgelegde context voor het screenen van kandidaten voor een vacature, met het functieprofiel en de harde eisen erin. Vastgelegde context voor het beantwoorden van klantvragen voor een webshop, met productinformatie en veelgestelde vragen erin. In alle drie de gevallen typ je daarna alleen nog de specifieke vraag van dat moment, en de rest van de context staat er al, of dat nou in een Project zit of in een bestand dat je erbij plakt. Het verschil met een los gesprek zonder die context is enorm.

Een los gesprek is als elke ochtend een nieuwe collega inwerken. Vastgelegde context, in welke vorm dan ook, is als een collega die al meeloopt en precies weet hoe het bedrijf werkt. De praktische conclusie: zodra je merkt dat je dezelfde context twee keer aan het uitleggen bent, is dat het signaal om hem vast te leggen, in een Project of in je eigen samenvattingsbestand. Dat is het moment waarop je stopt met steeds opnieuw inwerken, en begint met bouwen op iets dat blijft staan.